در شرایطی که دولت، مدّعی کاهش شکاف درآمدی و عادلانهتر شدن توزیع ثروت در جامعه است، صاحبنظران معتقدند در پنج سال گذشته مردم، فقیرتر شدهاند.به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، دولت و مرکز آمار اعلام کردهاند که «میانگین ضریب جینی (شاخص اقتصادی محاسبه توزیع ثروت در جامعه) کل کشور از سال 89 تا 94 از 41 صدم درصد به 39 صدم درصد کاهش یافته که این کاهش به معنی حرکت در جهت توزیع عادلانهتر درآمد و ثروت و کاهش نابرابری و فقر است.شاخص جینی یا ضریب جینی شاخصی اقتصادی برای محاسبهٔ توزیع ثروت در میان مردم است. بالا بودن این ضریب به عنوان شاخصی از بالا بودن اختلاف طبقاتی و نابرابری درآمدی است.برخلاف اینکه دولت به سیاستهای ضد تورمی و رشدزای اقتصادی خود به عنوان شاخصهایی که ضریب جینی را متأثر میسازند، نمره قبولی میدهد، کارشناسان اقتصادی بر این باورند که در فاصله سالهای 90 تا 95 و با رشد 3 دهم درصدی ضریب جینی، مردم، فقیرتر شدهاند ضمن اینکه فساد اداری و اقتصادی موجود به طور قطع نمیتواند نشاندهنده بهبود وضعیت اقتصادی و افزایش عدالت در توزیع ثروت باشد بلکه بیانگر وضعیتی خلاف ادعای دولت است.*ثروتمندان داراتر شدندبه گفته یک اقتصاددان، افزایش ضریب جینی از 36 صدم درصد در سال 90 به 39 صدم درصد در سال گذشته به معنای افزایش سهم 10 درصد ثروتمند جامعه درتوزیع ثروت نسبت به جامعه فقیر از 9/11 درصد به 78/12 درصد است. همچنین سهم 20 درصد ثروتمند جامعه نسبت به فقیرترینها از توزیع ثروت از 78/6 درصد در سال 90 به 9/7 درصد در سال 95 رسیده که این امر گسترش فقر مطلق را نشان میدهد.وحید شقاقی شهری به خبرنگار ما میگوید: بانک جهانی اعلام کرده، رتبه فساد ایران در پنج سال گذشته از 120 به 131 نزول کرده ادامه مطلب

فقدان اشتغال كافي، توزيع نابرابر فرصتها، انحصارها و امتيازهاي اهدا شده به افراد خودي و شکافهاي گسترده درآمدي؛ فاصله طبقاتي ميان حلقه قدرت و ثروت را با طبقات مياني و فرودست جامعه عميق و عميق تر کرده است. برخي شکاف طبقاتي در ايران را آنقدر گسترده ميدانند که معتقدند کشورمان در آستانه «سائوپائولو» شدن است. منظور از «سائوپائولو»، (شهري در برزيل) جامعه اي است که در آن گروهي با بيشترين ثروت و امکانات در بهشت برين به سر مي برند و سايرين همچون نفرين شدگان در دوزخ فقر رها مي شوند. اين تعبيري است که قريب سه سال پيش از سوي «حسين راغفر» براي نخستين بار به منظور بيان عمق فاصله طبقاتي در جامعه ايران به کار رفت و در رسانهها بازتاب وسيعي پيدا کرد.پس از آن صاحب نظران در طرح نظرگاه خود به اين امر اشاره داشتند که در بخشي از نگرش «سائوپائولويي»، صاحبان قدرت، تصميماتي را اتخاذ مي کنند که برگرفته از منافع خودشان است و در اينجا نفع سايرين و کساني که دور از قدرت هستند، ناديده گرفته مي شود البته اين پديده مختص جامعه ايران نيست و در همه جوامع بيش و کم چنين است اما در بعضي جوامع پيشرفته، مکانيزمي براي کنترل و نظارت وجود دارد و تا حدود زيادي نقش قدرت در توزيع نامتناسب ثروت و فرصتها مورد اصلاح و بازبيني قرار ميگيرد. *شکاف طبقاتي در فرانسه و انگلستاناما در مقابل برخي طرح اين ادعاها را از اساس نادرست ميدانند و «سائوپائولويي» شدن ايران را نگرشي بدبينانه توصيف مي کنند. آنان مثال هايي از کشورهايي نظير فرانسه و انگلستان ذکر مي کنند تا نشان دهند، ايران در اين زمينه وضعيت به مراتب بهتري دارد. اين گروه به نقل از روزنامه فرانسوي فيگارو عنوان مي کنند: «فقراي فرانسه هر روز فقيرتر و ثرتادامه مطلب

«بیپولی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای فیلمی با همین عنوان، بیپولی (فیلم) را مشاهده کنید.«مسکین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مسکین (ابهامزدایی) را مشاهده کنید.در جهت عقربههای ساعت از بالا: یک مرد بی خانمان در تورنتو، کانادا؛ مردی معلول که در خیابانهای پکن، چین گدایی میکند. مادری با فرزندش که دارای سوتغذیه است در یک کلینیک نزدیک داداب، کنیا. بخشهای حاشیهنشین تهران، پایتخت ایران.فقر یا تهیدستی یا تنگدستی، وضعیت نداشتن دارایی مادی یا درآمد کافی برای رفع نیازهای اساسی فرد است.[۱]واژه (Pauvre)(poverty) «فقر» از ریشه لاتین Pauper میآید که با Paucus و یونانی Pénes (فقیر) و Pénia (فقر) قرابت داشته و با Penia (گرسنه) هم خانواده و با واژه Ponos (درد) و واژه Poiné (مکافات، مجازات) نیز هم خانواده است ولی خویشی دورتری دارد؛ بنابراین «فقر» را در یونانی با واژه aporia (راه به جایی نداشتن) تعریف میکنند.[۲]محتویاتفقر مطلقنوشتار اصلی: فقر مطلقفقر مطلق به اینکه فرد به نیازهای ابتدایی زندگی دسترسی نداشته باشد، اشاره دارد. یعنی چیزهایی نظیر آب پاکیزه، تغذیه، خدمات بهداشتی، آموزش، پوشاک و سرپناه. امروزه تخمین زده میشود که حدود ۱٫۷ میلیارد نفر در جهان در فقرِ مطلق زندگی میکنند.فقر نسبینوشتار اصلی: فقر نسبیفقرِ نسبی به نداشتنِ سطحی معمول یا اجتماعاً پذیرفته از منابع یا درآمد در مقایسه با سایر افراد آن جامعه یا کشور اشاره دارد.[۳] در اغلب زمانهای تاریخ، از آنجا که شیوههای سنتی تولید برای تأمین استانداردهای یک زندادامه مطلب